دانلود پایان نامه

مدل­ گارمزی

گارمزی و همکاران (1984) سه مدل به نام­های «جبرانی»، «چالشی» و «محافظتی» را در خصوص تاب آوری ارائه دادند.

در مدل جبرانی، عامل جبرانی متغییری است که تأثیر مواجهه را خنثی می­کند. این عامل در تعامل با عامل خطرزا قرار ندارد، بلکه تأثیر مستقیم و مستقل بر پیامد مورد نظر دارد. هر دو عامل خطر­زا و جبرانی در پیش­بینی پیامد نقش دارند (گارمزی و دیگران، 1984، ماسن و دیگران، 1998، به نقل از زیمرمن و آرن کومار[1]، 2001).

مطابق مدل چالش، عامل خطر (عامل فشار­زا) خود ارتقاء دهنده­ی ذاتی تطابق موفق است. در این مدل استرس خیلی کم، چالش کافی را ایجاد نمی­کند، همچنین سطوح بالای استرس می­تواند به رفتار ناسازگارانه منجر شود. ولی سطوح متوسط استرس فرد را با چالش روبرو می­کند که در صورت غلبه بر آن موجب تقویت می­شود. اگر چالش به صورت موفقیت­آمیز صورت پذیرد به فرد کمک می­کند تا برای مشکل بعدی آماده باشد (گارمزی و همکاران، 1984). راتر (1987) این فرایند را مفهوم­سازی یا مصون­سازی نام گذاری کرده است. اگر چالش موفقیت­آمیز نباشد فرد نسبت به خطر آسیب­پذیر می­شود. به این ترتیب سطح بهینه استرس زمانی است که طی آن مواجهه با چالش موجب تقویت، سازگاری و تطابق می­گردد.

در مدل محافظتی به منظور کاهش احتمال یک پیامد منفی یا یک عامل خطر­زا در تعامل قرار می­گیرند. یک عامل محافظتی می­تواند تأثیری مستقیم بر پیامد داشته باشد، اما در حضور یک عامل فشار­زا، اثر آن قوی­تر می­شود. به نظر می­رسد این مدل بیشترین سهم را در مطالعه مدل­های تاب آوری به خود اختصاص داده است (بروک، نامورا، کوهن[2]، 1989، گارمزی و دیگران، 1984).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   فراشناخت:پایان نامه درمورد پیشرفت تحصیلی

 

[1] – Zimmerman & Arunkumar

[2] – Brook, Nomara & Cohen

دانلود پایان نامه