عمل به باورهای دینی

دینداری و حیات دینی امور نامتعارف استثنایی و غیر عادی نیست، بلکه دینداری می­تواند در متن زندگی روزمره افراد ظهور و بروز داشته باشد و به همه افکار، احساسات و رفتار فرد جهت خاصی عطا کند. اگر چه باور دینی به عنوان یک جهت گیری دینی شناخته می­شود اما ضرورت دارد که بدانیم باورها از یک سو به اصول اعتقادات و اساس دین و فروع آن و از سوی دیگر به رفتار و عمل و تجربیاتی مرتبط هستند که این اصول و اعتقادات را عینیت می­بخشد و به ظهور می­رسانند.

بر اساس آنچه اهل لغت تصریح کرده­اند، «عمل» عبارت است از کار و فعل و خدمتی است که با قصد و اراده انجام داده می­شود (اصفهانی، 1392).  هم چنین عمل به گزاره­های تجویزی و احکام دینی، عنصر سوم دین، بعد از شناخت و ایمان است. به این معنی که آنچه را فرد از باورهای دینی می­داند و به آن ایمان دارد، در مرحله عمل نیز آشکار سازد (احسانی،1388). شاه نظری (1385) عمل به باورهای دینی را به کار بردن دستورات دین در جنبه­های سه­گانه اعتقادات، عبادات و اخلاقیات می­داند. منظور از اعتقادات، بخشی از شناخت­ها و دانش دینی است که اعتقاد به آنها لازم است؛ مثل ایمان به وجود خدا، ایمان به یگانگی او، عدل، حکمت، رحمت و دیگر صفات الهی. منظور از عبادات، همان شعائر دینی مثل نماز، روزه، دعا، ذکر، تلاوت قرآن و… است. منظور از اخلاقیات نیز آن بخش از تعالیم اسلام است که صفات و رفتارهای پسندیده و ناپسند را مشخص می­کند (داوودی،1385به نقل از عزیزی، 1390). از آنجا که جامعه ما یک جامعه اسلامی و دینی و حکومت ما نیز حکومت اسلامی و دینی است، بررسی میزان دینداری و رابطه آن با ابعاد مختلف زندگی امری مهم می­باشد.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دانلود پایان نامه کارشناسی ارشد رشته روانشناسی : بررسی رابطه حمایت سازمانی ادراک شده و تعارض کار خانواده و خانواده کار بر سلامت روانی- قسمت 2

اسپیلکا و همکاران (2003)، معتقدند که مناسک و اعمال دینی ضمن اینکه واجد نقشی محوری در دین می­باشند، ریشه­های عمیقی در گذشته انسان داشته و کنش­های بسیاری دارند که یکی از موارد مهم آن ایجاد و تداوم مهار خود و جهان شخصی ماست به خصوص در زمان­هایی که احساس می­کنیم تحت فشار قرار گرفته­ایم. این محققین تاکید می­کنند در عصر حاضر نقش مراسم و دعا در دین کم نشده چون این امور ابزارهای ارتباط معنوی بین شخص و دیگران هستند و ما را به لحاظ روان­شناختی به دیگران و میراث فرهنگی مشترکمان نزدیک­تر می­کنند و بدین ترتیب به ما اجازه می­دهند احساس توانمندی در غلبه بر همه مشکلات را داشته باشیم. فرائض دینی به عنوان یک ساختار برای بیان هیجان­ها و دفاعی علیه احساس­های ناخوشایند به کار می­روند، بنابراین در تنظیم هیجان­ها، مهار عملکرد و افزایش مهار خود برای مقابله با رفتار و افکار آشفته موثر هستند.